W Norwegii działa państwowy Kościół protestancki, którego członkowie są wyznawcami religii ewangelicko-augsburskiej (luterańskiej). Choć nie istnieje rozdział Kościoła od Państwa, wszyscy mieszkańcy mają zagwarantowaną wolność wyznania na mocy poprawki z 1964 roku do Konstytucji. Dziewięciu na dziesięciu etnicznych Norwegów jest członkami Państwowego Kościoła Norweskiego.
Praktykowanie religii odbywa się w dużej mierze prywatnie; choć większość osób twierdzi, że religia zajmuje ważne miejsce w ich życiu, nie jest to w zasadzie odzwierciedlone w aktywnym uczestnictwie w nabożeństwach w zorganizowanych wspólnotach. Do Kościoła Norweskiego należy około 88% populacji, ale tylko 10% uczęszcza na nabożeństwa lub uczestniczy w innego rodzaju religijnych spotkaniach częściej niż raz w miesiącu.Około 5,9% ludności jest członkami innych wspólnot religijnych, a 6,2 % nie należy do żadnej wspólnoty. Poza Kościołem Norweskim do największych wspólnot religijnych i ideologicznych należą: ruch humanistyczny reprezentowany przez Norweskie Towarzystwo Humanistyczne (63 000), islam (60 000), Ruch Zielonoświątkowców (45 000), Kościół Rzymsko-Katolicki (40 000 lub więcej), Wolny Kościół Luterański (20 000), Metodyści (13 000) i kilka pomniejszych wolnych wyznań.
Chrystianizacja Norwegii rozpoczęła się około 1000 roku i była wynikiem kontaktu z chrześcijańską Europą w postaci mieszanki stosunków handlowych i najazdów Wikingów. Działalność misyjna prowadzona przez kościół anglosaski, a także przez misjonarzy z Niemiec i Danii, również pomogła chrześcijaństwu osiągnąć wyższą pozycję i przewagę nad bogami z tradycyjnej mitologii staro-skandynawskiej i oddawaniem czci naturze przez Lapończyków (Saamów).
Do czasów reformacji w 1537 roku Norwegia była krajem chrześcijańskim należącym do Kościoła Rzymsko-Katolickiego. Zakaz głoszenia kazań przez osoby świeckie został zniesiony w 1842 roku, dając początek kilku ruchom wolnego kościoła oraz silnej organizacji świeckiej wewnątrz Kościoła Norweskiego. W konsekwencji, norweska społeczność kościelna stała się blisko związana z konserwatywną interpretacją chrześcijańską oraz aktywnym ruchem misyjnym.
Kościół NorweskiW Norwegii działa państwowy Kościół protestancki, którego członkowie są wyznawcami religii ewangelicko-augsburskiej (luterańskiej). Choć nie istnieje rozdział Kościoła od Państwa, wszyscy mieszkańcy mają zagwarantowaną wolność wyznania na mocy poprawki z 1964 roku do Konstytucji. Dziewięciu na dziesięciu etnicznych Norwegów jest członkami Państwowego Kościoła Norweskiego.
Praktykowanie religii odbywa się w dużej mierze prywatnie; choć większość osób twierdzi, że religia zajmuje ważne miejsce w ich życiu, nie jest to w zasadzie odzwierciedlone w aktywnym uczestnictwie w nabożeństwach w zorganizowanych wspólnotach. Do Kościoła Norweskiego należy około 88% populacji, ale tylko 10% uczęszcza na nabożeństwa lub uczestniczy w innego rodzaju religijnych spotkaniach częściej niż raz w miesiącu.
Około 5,9% ludności jest członkami innych wspólnot religijnych, a 6,2 % nie należy do żadnej wspólnoty. Poza Kościołem Norweskim do największych wspólnot religijnych i ideologicznych należą: ruch humanistyczny reprezentowany przez Norweskie Towarzystwo Humanistyczne (63 000), islam (60 000), Ruch Zielonoświątkowców (45 000), Kościół Rzymsko-Katolicki (40 000 lub więcej), Wolny Kościół Luterański (20 000), Metodyści (13 000) i kilka pomniejszych wolnych wyznań.
Chrystianizacja Norwegii rozpoczęła się około 1000 roku i była wynikiem kontaktu z chrześcijańską Europą w postaci mieszanki stosunków handlowych i najazdów Wikingów. Działalność misyjna prowadzona przez kościół anglosaski, a także przez misjonarzy z Niemiec i Danii, również pomogła chrześcijaństwu osiągnąć wyższą pozycję i przewagę nad bogami z tradycyjnej mitologii staro-skandynawskiej i oddawaniem czci naturze przez Lapończyków (Saamów).
Do czasów reformacji w 1537 roku Norwegia była krajem chrześcijańskim należącym do Kościoła Rzymsko-Katolickiego. Zakaz głoszenia kazań przez osoby świeckie został zniesiony w 1842 roku, dając początek kilku ruchom wolnego kościoła oraz silnej organizacji świeckiej wewnątrz Kościoła Norweskiego. W konsekwencji, norweska społeczność kościelna stała się blisko związana z konserwatywną interpretacją chrześcijańską oraz aktywnym ruchem misyjnym.
Inne wspólnoty religijne
W ostatnich dziesięcioleciach w Norwegii pojawiło się wiele nowych wspólnot religijnych. W 1964 roku wprowadzono poprawkę do art. 2 Konstytucji, w którym zagwarantowano pełną wolność wyznania w Norwegii, a w 1969 roku wprowadzono system subwencjonowania przez państwo wszystkich zarejestrowanych wspólnot religijnych i ideologicznych. Doprowadziło to do większej różnorodności i wykształcenia tolerancji religijnej w norweskim społeczeństwie. Obecnie wiele odmiennych grup religijnych wchodzi w szeroko zakrojone interakcje na wielu płaszczyznach.
Największą wspólnotą o odmiennych przekonaniach jest Norweskie Towarzystwo Humanistyczne. Organizacja ta zapewnia swoim członkom humanistyczne alternatywy wobec chrześcijańskich rytuałów związanych z cyklem życia, na przykład w ramach programu świeckiej konfirmacji. Towarzystwo jest również głęboko zaangażowana w debatę nad alternatywą do obecnie nauczanej w szkołach religii chrześcijańskiej.
Inne religie świata, zwłaszcza islam, stały się bardziej widoczne w życiu publicznym Norwegii na przestrzeni ostatnich dziesięcioleci. W Norwegii mieszka około 55 000 - 65 000 muzułmanów, głównie szyitów. Zarejestrowanych jest także ponad 6000 buddystów, z których większość ma pochodzenie wietnamskie. Liczba zarejestrowanych Hindusów wynosi około 1500, a gmina żydowska, która powstała ponad 100 lat temu, liczy około 1000 członków.
Najbardziej kontrowersyjną kwestią religijno-polityczną dla przedstawicieli mniejszościowych grup religijnych jest nauczanie religii w szkołach. Państwowy Kościół Norweski przewiduje naukę katechizmu chrześcijańskiego we wszystkich szkołach publicznych. Jednak w ostatnich latach z inicjatywy kilku wolnych kościołów i wspólnot ideologicznych powstało kilka alternatywnych szkół prywatnych.
Newer news items:
- 29/07/2006 15:01 - Książki o Norwegii
- 29/07/2006 14:36 - Literatura polska w Norwegii
- 16/04/2006 16:45 - Norweska literatura
- 16/01/2006 16:00 - Krótka historia norweskiego filmu
- 25/12/2005 20:31 - Święta Bożego Narodzenia
Partnerzy Norwegofila: Polish language courses
