Rozpoczęła się "wyprawa życia". Odlot samolotu zaplanowany na 21.20, musimy jednak dotrzeć na lotnisko dużo wcześniej gdyż zgodnie z wymaganiami przewoźnika wszyscy pasażerowie przewożący rowery muszą przejść odprawę na godzinę przed startem.

Fiordy zachodniej Norwegii to dla rowerzysty prawdziwy sprawdzian, a zarazem niesamowita frajda. Dzienne podjazdy sięgają 1500 metrów, ale w zamian za to wprost z roweru podziwiać można ośnieżone górskie szczyty, lodowce i turkusowe fiordy.

Zaczęło się jak w bajkach. Dawno, dawno temu pojechałem na rajd samochodowy do Finlandii i w ten sposób zaraziłem się Skandynawią. Od tej pory, co roku jeździłem do Finlandii i Szwecji, aż nadszedł rok 2005, w którym to zapadła decyzja o Norwegii. To miał być debiut i od razu skok na głęboką wodę, czyli Norwegia rowerem.

Sezon 2005 zakończyłam pokonaniem bariery 400 km, podczas maratonu Pucharu Polski w Gorzowie Wlkp. Na rok 2006 postanowiłam sobie postawić poprzeczkę jeszcze wyżej, i kiedy znalazłam stronę norweskiego Styrkeproven od razu byłam pewna, że ten maraton będzie moim najważniejszym wyzwaniem w sezonie 2006.

Krajobraz północnej Norwegii zachwycał mnie co raz bardziej z każdym przejechanym kilometrem. Uboga szata roślinna, od czasu do czasu pojawiały się powyginane pod naporem wiatru drzewka, skaliste zbocza gór przykryte warstwą płożących się roślinek o różnych barwach i wreszcie niesamowite formacje skalne.