W tym roku już po raz piąty i wciąż z wielkim zapałem udaliśmy się na wyprawę do północnej Norwegii. Wyprawa odbyła się w dniach 30.07.2006 – 20.08.2006. Naszym celem było zarówno wsparcie Norwegów w realizacji ich projektu eksploracji systemu jaskini Tjoarve – najdłuższej jaskini Skandynawii, jak i realizacja własnych założeń, przede wszystkim eksploracja powierzchniowa okolic Tjoarve oraz dość rozległego obszaru na północ od jej górnego otworu ozn. T2. Jak do tej pory okolice te zostały bardzo słabo poznane przez speleologów i nie zostały skartowane. 
Już w Norwegii, lecz jeszcze przed spotkaniem z Norwegami samodzielnie zwiedziliśmy 2 jaskinie (Svarthammarhola i Okshola) położone nad Skjerstadtfjorden w okolicy miasteczka Fauske. W jaskini Svarthammarhola zwiedziliśmy sale zaliczaną do jednej z największych w jaskiniach skandynawskich.
| Autor: Sekcja Taternictwa Jaskiniowego KW Kraków Termin: 30.07.2006 – 20.08.2006 Wyślij komentarz Napisz do autora tekstu lub redakcji Norwegofila. |
Zauroczeni ubiegłoroczną podróżą wschodnim wybrzeżem Morza Bałtyckiego, Talinem, Helsinkami oraz landszafcikami Finlandii i Szwecji, tym razem również postanowiliśmy dotrzeć do celu drogą prowadzącą właśnie przez te miejsca. Po trzech dniach podróży przekroczyliśmy w Szwecji, w temperaturze prawie 30°C koło polarne. Taka temperatura i piękne Słonce towarzyszyły nam przez całą wprawę i stworzyły niepowtarzalne warunki do eksploracji jaskiniowej.
W miejscowości Bonna dołączyliśmy do Norwegów, gdzie przez kolejny tydzień razem z nimi bazowaliśmy w tamtejszej szkole, część z nas wraz z Norwegami działała jaskiniowo eksplorując położoną w pobliżu jaskinię Tjoarve i Stopenolen. Inni w tym czasie prowadzili rekonesans powierzchniowy.
Karolina i Ania w grupach z Norwegami brały udział w kartowaniu i eksploracji nowych partii jaskini Tjoarve. Łącznie do tej pory długość pomierzonych korytarzy systemu Tioarve przekroczyła 20 km. Piotrek, Tomek i Bartek dotarli w tym czasie do końcowych partii Stopenolen. Obecność dużego syfonu uniemożliwiła połączenie obu jaskiń. Do zeszłorocznych pomiarów w tej jaskini domierzono 30 m nowych korytarzy pokonujących głębokość ok. 12-15 m. Wymieniona została również większość oporęczowania na największym trawersie systemu Tjoarve.
Już w pierwszym dniu eksploracji powierzchniowej okazało się, że zniknęły wszystkie korki śnieżne wypełniające rok temu niemal każde zagłębienie przeszukiwanego przez nas masywu. Dzięki temu od razu znaleźliśmy otwór nowej jaskini. Udało się ją skartować na odcinku 100m. Dalsze kartowanie uniemożliwiła woda wypełniająca do stropu korytarze. Zadowoleni z odkrycia, nadaliśmy jej nazwę Jaskinia Ogrów (norw.: Ogergrotta). W wyniku dalszych prac powierzchniowych namierzono szczelinę tektoniczną, w której zlokalizowano 5 obiektów jaskiniowych. W północnej części tego samego masywu namierzono kolejne 9 niezależnych otworów. Głębsze rozpoznanie wszystkich nowych otworów będzie stanowiło zadanie na kolejną wyprawę. 
Po zakończeniu badań w obszarze Tjoarve razem z Norwegami przenieśliśmy się w okolice Beiarn tj. o ok. 100 km na południe Norwegii. Tam również zakwaterowano nas w szkole podstawowej. W rejonie Beiarn przebywalismy 3 dni i dzięki Norwegom „zwiedziliśmy” 3 jaskinie: Lovstadgrotta, Smiths Cavern i Ronnaholet (Tyskegrotta). Mieliśmy również przyjemność razem z prof. Stein’em Eric’iem Lauritzen’em oraz jego przyjacielem Tor’em Inge Korneliussen’em przemierzyć spory zupełnie nieznany obszar na wchód od Beiarn w poszukiwaniu nowych otworów jaskiniowych. Z mapą geologiczną w ręku udało nam się zlokalizować 10 nowych obiektów w większości usytuowanych w marmurach oraz na ich granicy z piaskowcami. Dokładniejsze poznanie tych otworów dopisaliśmy do planu kolejnej wyprawy do Norwegii. 
W tym czasie Bartek w funkcji lekarza brał udział w pozorowanej akcji ratunkowej przeprowadzonej w Jaskini Overestormdalshola. Organizatorem akcji były Norweski Czerwony Krzyż, Pogotowie Ratunkowe oraz Norweska Federacja Speleologiczna.
Ostatnie 3 dni wyprawy spędziliśmy w okolicy Mo i Rany, w obszarze krasowym Berfjell sąsiadującym z lodowcem Svartisen. Hans Oivind Aarstad realizujący projekt badawczy w położonej tam jaskini Brattigrotta (Rolling Stones Cave) zapoznał nas z obszarem swoich badań. Ania, Piotrek i Bartek zaproszeni przez Hansa do „jego” jaskini odkryli kilkaset metrów nowych korytarzy oraz ciąg wodny. Wszyscy jej badacze mają nadzieję na połączenie Brattigrotta z dwoma niżej położonymi jaskiniami, które w sumie utworzyłby największy system jaskiniowy tego obszaru krasowego.
Nasza obecność w jaskiniach północnej Norwegii oraz pomoc Norwegom w realizacji ich jaskiniowych projektów została odnotowana w lokalnej prasie (Saltenposten nr 92 12. arang Uke 32 Torsdag 10 august 2006).
Czas powrotu do Polski oznajmiła nam psująca się w Norwegii pogoda. Szwecję i Finlandię przemierzyliśmy przy zachmurzonym niebie i przejściowych opadach. Przez byłe republiki przemknęliśmy nocą by nad ranem w sobotę 19 sierpnia wjechać do witającej nas słońcem Polski. Piękna pogoda zachęciła nas do spędzenia ostatniego wolnego dla nas weekendu tych wakacjach w zaprzyjaźnionej zatoczce jednego z jezior Pojezierza Suwalskiego.
W sumie przebyliśmy trasę o długości 6 700 km. Wszystkie kilometry przebyte zarówno samochodem jak i pieszo trudno przeliczyć na ilość zachwytów i moc wrażenia.
W wyprawie uczestniczyli:
- Karolina Filipczak – kierownik wyprawy
- Anna Czas
- Izabela Kraczkowska
- Karina Stefaniszyn
- Bartek Czapski
- Piotr Fryś
- Tomasz Jagła
Podziękowania składamy firmie „Sante” za wsparcie energetyczne podczas przemierzania ścieżek w poziomie i pionie.
Więcek informacji o działalności Sekcji Taternictwa Jaskiniowego KW Kraków znaleźć można na stronie http://stj.krakow.pl/
