Urzekające swoim surowym pięknem góry Jotunheimen są najchętniej odwiedzanym masywem górskim Norwegii. Znajdują się tutaj najwyższe szczyty północnej Europy - Galdhøpiggen i Glittertinden, a także niezliczone lodowce, potoki i wodospady.

Masyw Jotunheimen to prawdziwe królestwo gór. Nawet sama jego nazwa brzmi już złowrogo, oznacza bowiem siedzibę olbrzymów (od jotun – olbrzym, gigant, heim – dom, siedziba). Odnosi się ona do wierzeń wikingów, według których krainę Jötunheimr zamieszkiwały mityczne olbrzymy, odwieczni wrogowie nordyckich bogów. Wędrując wśród surowych, polodowcowych dolin, i oglądając potężne szczyty zwieńczone białymi czapami, łatwo jest zrozumieć dlaczego wśród dawnych mieszkańców Norwegii góry Jotunheimen budziły taki respekt.

Aby chronić ten wyjątkowy region, w tym dzikie stada reniferów, w 1980 r. utworzony został na terenie masywu park narodowy. Rozciąga się on od surowego płaskowyżu na wschodzie, do najgłębszej z odnóg Sognefjordu po stronie zachodniej. W tak różnorodnym terenie znajdują się potężne, polodowcowe doliny (Visdalen, Veodalen czy Lierdalen) oraz wysokie partie gór o alpejskim charakterze (Hurrungane). Urozmaiceniem są niezliczone jeziora, wśród nich turkusowe, przypominające fiord Gjendevatnet, nad którym biegnie słynny grzbiet Besseggen.

Wędrówki
Góry Jotunheimen są wymarzonym celem pieszych wędrówek zarówno dla początkujących, jaki doświadczonych turystów. Bardziej uczęszczane trasy są oznakowane przez Norweskie Towarzystwo Turystyczne (DNT) kopczykami kamieni z namalowaną na czerwono literą T. W odległości dnia drogi rozrzuconych jest po parku kilka schronisk i górskich chatek, jednak chcąc prawdziwie zbliżyć się do przyrody warto zabrać ze sobą namiot. Nocowanie „na dziko” jest w parku dozwolone, i zachowując podstawowe zasady poszanowania przyrody  (patrz prawo Allemanretten) można w ten sposób przeżyć prawdziwą przygodę. Nie często ma się bowiem okazję zostać obudzonym przez ciekawskiego renifera.

Dojazd do gór jest wyjątkowo łatwy, a najbardziej dogodne miejsca do rozpoczęcia wędrówek znajdują się po zachodniej stronie Jotunheimen, przy krajobrazowej drodze Sognefjellsvegen. Stąd boczna, płatna droga prowadzi do schroniska Spiterstulen, wokół którego w odległości dnia drogi znajduje się 17 szczytów powyżej 2300 m n.p.m, w tym najwyższe góry Skandynawii - Galdhøpiggen (2469 m n.p.m.) i Glittertinden (2465 m n.p.m.). U stóp pierwszego z nich działa centrum narciarskie dające niepowtarzalną okazję do jazdy po lodowcu w środku lata.

Podróżując wschodnią częścią Jotunheimen zatrzymać się można przy schronisku Gjendeshjem skąd prowadzi malowniczy szlak Besseggen. Wiedzie on przez wyjątkowo wąski przesmyk między jeziorami Gjende i Bessvatnet, które dzieli różnica wysokości wynosząca aż 391metrów! Najlepszy widok na trasie, znany z wielu folderów turystycznych, rozpościera się z kamienistego grzbietu Veslefjellet tuż przed zejściem do przesmyku.

Wybierając się poza główne szlaki warto mieć ze sobą dokładną mapę, na przykład Statens Kartverk Jotunheimen (1:100 000, cena 100 Nkr).

Na podstawie:
Norwegia - praktyczny przewodnik. Konrad Konieczny, Pascal 2007