W sobotę 12 kwietnia król Harald V otworzył nowy gmach Opery i Baletu w Oslo. Futurystyczny, pokryty białym marmurem budynek wyrasta z portu w samym centrum miasta, i już w momencie otwarcia stał się nowym symbolem stolicy Norwegii.
Budowla kosztowała 50 mln euro. Do konkursu na projekt opery zgłoszono 238 prac z 45 krajów. Projekt wybierał cały naród norweski w gorącej dyskusji. Wygrała grupa Snohetta, która zasłynęła między innymi projektem Biblioteki Aleksandryjskiej w Egipcie (2002 r.), stworzyła też budynek ambasady Norwegii w Berlinie, a teraz projektuje przestrzeń wokół budynków WTC w Nowym Jorku.
Norwegowie wybrali to, co jest im najdroższe: prostotę i wpisanie budynku w pejzaż. Sala operowa wyłożona jest ukochanym przez Norwegów drewnem. Jej specjalny kształt zapewnia doskonałą akustykę: wszyscy widzowie, bez względu na miejsce, usłyszą taką samą jakość dźwięku.
Druga sala – koncertowa – przypomina studencki klub muzyczny. Dzięki elektronice można ją dowolnie modelować i tworzyć różne iluzje. Można stworzyć amfiteatr ze sceną na środku lub zwisającą w dowolnym miejscu.
Na początku budowy zatrudnieni powiedzieli, że będą pracować niewolniczo, by opera powstała. Podczas uroczystości otwarcia chór niewolników z opery Verdiego „Nabucco” utworzyło 450 amatorów. Pracownicy, dostawcy, robotnicy stanęli na scenie w kaskach i ochronnych ubraniach. Norwegowie, Pakistańczycy, Szwedzi...
– Ta opera wreszcie powinna zmienić nastawienie do Norwegii – powiedział jej dyrektor Bjorn Simensen.
Chyba się nie myli. Kraj, w którym dominuje kultura chłopska, ma muzykalnych mieszkańców. W każdej szkole działa orkiestra. Norwegowie potrafią wydobyć dźwięk nawet z kamienia. Podczas uroczystości w Oslo zagrano na cymbałach z białego marmuru z Italii – ojczyzny opery.
Źródło: Ambasada Norwegii
Na podstawie: Rzeczpospolita, Monika Rogozińska wydanie 15.04.2008
Komentarze
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.