Społeczność osady Longyearbyen na Spitsbergenie świętuje w tym roku 100 letnią rocznicę pojawienia się na wyspie pierwszych osadników. Od tego czasu liczebność osady wzrosła do 1800 osób, i dziś pełni ona rolę stolicy całego archipelagu.

W 1901 roku amerykanin John Munroe Longyear przybył na wyspę podczas swojej rodzinnej podróży. Zainteresował się kopalnią węgla i po jej wykupieniu w 1906 założył na wyspie pierwszą całoroczną osadę.

Do dziś na wyspie wydobywa się węgiel, choć przez ostatnie stulecie wiele się zmieniło. Dziś wyspę odwiedzają nie tylko górnicy. W kwietniu zorganizowano tu spotkanie ministrów spraw zagranicznych państw nordyckich, wkrótce zostanie otwarte Centrum Badawcze Svalbard, wyspę w ostatnim czasie odwiedził również Książę Monako Albert.

Archipelag wysp Svalbardu, spośród których największą jest Spitsbergen, leży w połowie drogi między Norwegią a biegunem północnym. Jest to wyjątkowe miejsce, o wspaniałym górzysto-lodowym krajobrazie. Na wyspie rośnie wiele endemicznych roślin, a białych niedźwiedzi jest więcej niż mieszkańców.

W historii Svalbardu ważne miejsce zajmują Polacy, będący prekursorami misji badawczych. W tym miesiącu, dla przykładu, polska grupa glacjologiczna prowadzi badania lodowców na stacji w Hornsundzie.

W ramach obchodów 100-lecia osadnictwa na archipelagu, w dniach od 26 do 27 kwietnia Longyearbyen odwiedzi norweska rodzina królewska.
Research Centre.

Źródło: www.norway.com